Teoria: jak organizować inicjatywy crowdsourcingowe w sektorze dziedzictwa?

Crowdsourcing zdefiniować można jako:

typ podejmowanej online aktywności, w ramach którego osoba prywatna, instytucja, organizacja pozarządowa czy firma proponuje niejednorodnej grupie użytkowników o zróżnicowanej wiedzy, za pomocą publicznego ogłoszenia, ochotnicze i dobrowolne podjęcie się określonego zadania. Podjęcie się tego zadania o zróżnicowanej złożoności i modułowości, w którym tłum powinien partycypować pracą, pieniędzmi, wiedzą i/lub doświadczeniem, zawsze pociąga za sobą obustronne korzyści. (Estellés Arolas and González Ladrón de Guevara, 2012)

Ponieważ jest to pojęcie bardzo szerokie i niebezpiecznie zbliżające się do sfery pozbawionego treści hasła promocyjnego, warto rozwijać swoją znajomość rozmaitych teorii i strategii tego typu działań. W tym celu skorzystać można np. z udostępnionego online raportu Donelle McKinley Design principles for crowdsourcing cultural heritage, przygotowanego do pracy doktorskiej bronionej na Uniwersytecie Wiktorii w Wellington. Raport prezentuje wybrane wnioski z badania An Information Systems Design Theory for Crowdsourcing Cultural Heritage, które było podstawą doktoratu.

Raport opisuje zalecenia co do projektowania stron internetowych inicjatyw crowdsourcingowych w sektorze dziedzictwa; ich spełnienie pozwalać ma na zapewnienie odpowiedniej dynamiki zaangażowania wolontariuszy i jakości ich pracy. Pokazuje też, w jaki sposób w planowaniu projektów crowdsourcingowych można wykorzystać teorię projektowania systemów informacyjnych (Information System Design Theory). Warto zapoznać się z tą publikacją także dlatego, że proponuje interesujący zestaw publikacji dotyczących teorii crowdsourcingu oraz praktyki animowania społeczności online.

Cytat za: Estellés-Arolas, E., & González-Ladrón-de-Guevara, F. (2012). Towards an integrated crowdsourcing definition. Journal of Information science, 38(2), 189-200.

Link do raportu: Design principles for crowdsourcing cultural heritage