Bicentenario Argentino – dwustulecie niepodległości Argentyny

W dniach między 18 a 25 maja 1810 r. w Buenos Aires (wówczas stolicy wicekrólestwa La Platy należącego do Hiszpanii) doszło do zamieszek, nazywanych rewolucją majową, wywołanych informacją o opanowaniu całej Hiszpanii przez wojska francuskie. 25 maja na otwartej radzie miejskiej wybrano rząd (junta de gobierno) nieuznający władzy Józefa Bonapartego i rządzący w imieniu prawowitego króla Ferdynanda VII (á nuestro Amado Soberano el Señor D. Fernando VII, y sus legítimos sucesores), faktycznie jednak niezależny. W 1816 delegaci prowincji wicekrólestwa La Plata na kongresie w Tucumán proklamowali niepodległość Zjednoczonych Prowincji La Plata, z których w trakcie walk w XIX wyodrębniły się dzisiejsze państwa Argentyna, Boliwia, Paragwaj i Urugwaju.

Rewolucja majowa 1810 r. uznawana jest obecnie w Argentynie za początek jej niepodległości, a dzień 25 maja jest świętem narodowym. Z okazji dwóchsetnej rocznicy niepodległości Archiwum Narodowe Argentyny (Archivo General de la Nación) w Buenos Aires wydało faksymile protokółów miasta Buenos Aires z 26 maja 1810.

Pierwszy protokół zawiera opis powołania nowej junty rządzącej na czele z Cornelio de Saavedra (na zdj.), prezydentem i komendantem wojska oraz zakresem jej władzy zawartym w jedenastu punktach.
Drugi zawiera opis wprowadzenia na urząd prezydenta Cornelio de Saavedra i członków nowo powołanej junty (nueva junta provisoria gubernativa) poprzez ich zaprzysiężenie.

Protokoły podpisane są: pierwszy przez burmistrzów i radców Buenos Aires, drugi przez tychże oraz przez prezydenta Cornelio de Saavedra i członków rządu.

Urszula Kacperczyk