Na tej stronie piszemy o nowej humanistyce i relacjach między historią a mediami (zwłaszcza internetem) | Poleć nas na Facebooku
 
 

Nowe trendy w oral history? Internet, kolektywność i aktualność

Alex Kingsbury pisze w swoim artykule Making History o rosnącej popularności projektów oral history. Zalicza do nich – obok (co zrozumiałe) inicjatyw nagrywania wspomnień weteranów II wojny światowej czy Ocalałych z Holocaustu, także działania związane z upamiętnianiem współczesnych wydarzeń (11 września 2001 roku czy katastrofa Huraganu Katrina z roku 2005). Okazuje się nawet, że historia mówiona może być wykorzystywana w terapii osób z chorobą Alzheimera. Coraz częściej staje się też elementem prezentacji genealogicznych, które przygotowywane są przez pasjonatów rodzinnych historii.

Zdaniem autora to właśnie takie rodzinne zastosowanie oral history rozwija się najdynamiczniej. Poza instytucjami, wnukowie albo dzieci weteranów wojny starają się ocalić resztki głosu odchodzącego już w przeszłość pokolenia. Powstają nawet specjalne strony, w których prezentowana jest metodologia oral history, recenzowane pojawiające się na rynku narzędzia do rejestrowania dźwięku i wideo, oprogramowanie itp. Jedną z nich jest familyoralhistory.us.

Internet staje się coraz bardziej istotnym narzędziem w zachowywaniu obrazu przeszłości. W ramach prowadzonej przez Bibliotekę Kongresu akcji Veterans History Project reżyser Ken Burns (opisywany już w HiM wcześniej) zrealizował czternastogodzinny dokument, zawierający wojenne relacje mieszkańców czterech amerykańskich miast. Premiera filmu odbędzie się 23 września. Burns zadbał też o odpowiednie internetowe wsparcie dla swojej inicjatywy – wykorzystał jeden z największych serwisów społecznościowych MySpace. Pojawiać się mają w nim fragmenty nagrań. Burns chce także zbierać materiały udostępniane przez użytkowników tego portalu.

dykwit.jpg
Interaktywna, wspomnieniowa mapa Nowego Orleanu sprzed katastrofy 2005 roku (Źródło: Do You Know What it Means)

Tekst, którego autorem jest Alex Kingsbury, potwierdza przynajmniej trzy dosyć wyraźne już trendy w najnowszej praktyce oral history. Można je naszkicować w następujący sposób:

1) W projektach historii mówionej coraz częściej wykorzystuje się internet nie tylko do prezentowania zrealizowanych nagrań, ale również do ich zbierania.

2) Oznacza to, że musi istnieć pewna grupa osób korzystających z Sieci, którzy niezwiązani zawodowo czy hobbystycznie z historią są w stanie odpowiedzieć na tego typu inicjatywę, nagrać wspomnienia swoich najbliższych (albo swoje) i udostępnić je innym. Sam Ken Burns nazywa ich historykami obywatelskimicitizen historians (zobacz ten artykuł). W takiej sytuacji idea obywatelskości znana choćby ze zjawiska dziennikarstwa obywatelskiego przechodzi na działania związane z zachowywaniem/budowaniem obrazów przeszłości. Ponieważ – przez sam charakter oral history – są to obrazy bardzo demokratycznie tworzone, subiektywne i na każdym kroku podkreślające indywidualność, bardzo dobrze wpisują się w naturę internetu i kultury, która rozwija się w oparciu o Internet.

3) inicjatywy historii mówionej dotyczą już nie tylko wydarzeń z głębszej przeszłości. Dotykają także tych najnowszych, mających wyjątkowy charakter. Jest tak choćby w przypadku katastrofy huraganu Katrina i akcji historii kolektywnej Do You Know What it Means, upamiętniającej obraz Nowego Orleanu sprzed lata 2005 roku.

Czy takie kolektywne tworzenie bardzo demokratycznego i oddolnego obrazu najnowszej historii nie jest wyrazem kryzysu ogólnych medialnych narracji? Okazuje się, że zwykli internauci są w stanie razem zbudować o wiele pełniejszy przekaz o minionym wydarzeniu niż profesjonalne stacje telewizyjne. Wygrywają na polu unikalnych materiałów – fotografii, filmów nagrywanych komórką, pokazujących wydarzenie z perspektywy niezauważanej przez tradycyjne media. Czy główne ikony zamachów 11 września nie powstały w amatorskich kamerach osób spacerujących po ulicach Nowego Jorku? Kolektywne tworzenie historii zwycięża też na polu doświadczeń – w telewizji albo prasie trudno jest oddać wszystkie, nawet najbardziej subiektywne odczucia, wrażenia, punkty widzenia. Tymczasem serwisy takie jak Doyouknowwhatitmeans.org na to pozwalają.

pixelstats trackingpixel

• • •

Kategorie: Formy upamiętnienia / Świadomość historyczna

Skrócony link: Kopiuj adres odnośnika

Udostępnij na Facebooku

Kliknij tutaj, aby wygenerować przejrzystą wersję do czytania lub wydruku

 

Komentarzy: 1

Dodaj komentarz »

 
  • Thank you for linking to my site!

     
     
     
  • Your gravatar
    Imię
     
     

    Można używać podstawowych znaczników XHTML w treści komentarza. Podany w formularzu mail nigdy nie będzie publikowany. Redakcja zastrzega sobie prawo edycji lub usunięcia komentarza, jeśli jego treść nie odnosi się do treści artykułu lub narusza zasady netykiety.

     
     

Kathy Charmaz, Teoria ugruntowana. Praktyczny przewodnik po analizie jakościowej

Książka – jak wskazuje podtytuł – nie oferuje jedynie abstrakcyjnej wiedzy teoretycznej. Autorka prowadzi czytelnika przez cały proces badawczy: od stworzenia koncepcji, poprzez zbieranie danych, aż do ich analizy oraz zaprezentowania w formie tekstu naukowego. Wszytko zaś w duchu konstruktywistycznej odmiany teorii ugruntowanej.

R.S.: Z tymi opisami w polskich bibliotekach cyfrowych też nie zawsze jest najlepiej. W słowach kluczowych jest jeden...

Monika: Chciałabym również zaprosić na swojego bloga poświęconego historii oraz odtwórstwu historycznemu z okresu...

J.: Swietnie to moze polskie zasoby nie sa opisane bo bilioteki cyfrowe to zywe organizmy i chciazby to co dawno bylo...

Agnieszka: Miło mi, że Antiquitates znalazły się na liście, dziękuję :) Pozwolę sobie dorzucić w związku z tym blog,...

Lena: Wzruszyłam się, gdy uświadomiłam sobie, że należę do barbarzyńców epoki przejściowej, którzy wprawdzie z...

mw: Archiwalia przechowywane przez TVP wcale do niej nie należą i nigdy nie należały (nawet te powstałe po 1994 r.)...

gds: Niestety, o tym w szkole dowiedzieć się nie mogłem :/ Trochę z innej beczki – muzykę w tle zapowiedzi sam...

FortArt: Dziękuję, za umieszczenie mojego reklamowego bloga w tym zaszczytnym miejscu. Zgłaszam zatem istnienie...

Michał: Jako autor bloga ‘Kadrinazi’ jest mi niezwykle miło, że moje wypociny znalazły się w tak...

R.S.: Są też blogi Dudka i Żaryna na Salonie24 (http://antoni.dudek.salon24.p l/; http://jan.zaryn.salon24.pl/)

Agnieszka: formularz dotyczy osób zgłaszających wystąpienie; a czy można uczestniczyć biernie czyli wpaść posłuchać?

Radosław: Moja praca to przekrój szeroko na pojętej rekonstrukcji historycznej. Poza tym praca ta ma na celu pewne...

Hanna Staszewska: No dobrze:) Przeczytałam jeszcze raz artykuł MR i po raz kolejny muszę się zgodzić z jego tezami....

Piotr: Nie postulowałem, żebyś robił błędy techniczne ani jakiekolwiek inne. Nie rób jednak przede wszystkim błędów...

Maciej Rynarzewski: Chyba warto w tym momencie zakończyć dyskusję nim powiedziane zostanie zbyt wiele słów. Ja ze...

Zachęcamy do zgłaszania informacji o wydarzeniach, nowych publikacjach, interesujących serwisach internetowych i artykułach dostępnych online. Aby wysłać wiadomość, skorzystaj z poniższego formularza.

Imię i nazwisko (wymagane)

Adres e-mail (wymagane)

Prosimy wybrać temat wiadomości

Treść wiadomości

Prosimy przepisać kod z obrazka:
captcha


Kilka razy w miesiącu wysyłamy tekstowego maila z informacją o nowych materiałach dostępnych na stronie. Nie publikujemy reklam, a czasem nawet rozdajemy książki. Subskrybuj newsletter.

Najnowsze materiały (opublikuj swój)
http://polacynawschodzie.pl/

Broszura do pobrania

Publikacja jest wyborem artykułów opublikowanych w ciągu kilku lat istnienia serwisu. Zebrane tu teksty opisują projekty, koncepcje i wyzwania związane z funkcjonowanie instytucji pamięci (archiwów, muzeów) we współczesnym zmediatyzowanym, wielokulturowym społeczeństwie. Jakie strategie działania przyjmują te instytucje wobec gwałtownego rozwoju Internetu?

Pobierz: Historia, nowe media i instytucje pamięci (349)

 

Serwis objęty jest patronatem Polskiego Towarzystwa Historycznego oraz portalu historycznego Histmag.org

Od 9 stycznia 2010 Historia i Media jest projektem Fundacji Nowoczesna Polska.

Dofinansowano ze środków Muzeum Historii Polski w Warszawie w ramach programu „Patriotyzm Jutra"